Het schoonhouden van uw bedrijfsomgeving kan aanvoelen als een voortdurende strijd. Eén ziek dier of een paar vuile laarzen kan de hygiëne in uw hele bedrijf al in gevaar brengen. Hoewel deze virussen voor elk bedrijf een ernstig probleem vormen, kunt u door aandacht te besteden aan waterhygiëne en eenvoudige, dagelijkse gewoontes een streng bioveiligheidsprotocol handhaven.
Deze pagina biedt informatie over hoe vogelgriep zich verspreidt en de methoden die worden gebruikt om de hygiëne van water en apparatuur te beheren.
Vogelgriep is een zeer besmettelijk virus dat zich onder vogels verspreidt. Het vindt vaak zijn oorsprong bij wilde watervogels, maar kan ook landbouwhuisdieren zoals kippen en kalkoenen infecteren [1]. Er zijn twee hoofdcategorieën: laagpathogene stammen en hoogpathogene aviaire influenza (HPAI).

De anatomie van een influenza A-virus [4]
Besmette vogels geven het virus door via speeksel, neusafscheiding en uitwerpselen. Overdracht vindt plaats door contact met deze vloeistoffen of via oppervlakken zoals landbouwwerktuigen, kleding en watersystemen [1].
Symptomen bij pluimvee: Deze kunnen bestaan uit energieverlies en verminderde voeropname. In hoogpathogene gevallen kan plotselinge sterfte optreden voordat andere symptomen zichtbaar zijn [2].
De bestrijding van vogelgriep is een prioriteit, omdat een infectie snel gevolgen kan hebben voor een commerciële pluimveebedrijf. Als het virus zich verspreidt, kan dit leiden tot het verlies van een koppel en aanzienlijke financiële gevolgen [2]. Een uitbraak vereist vaak dat het bedrijf strikte regelgevende protocollen volgt, waaronder het ruimen van dieren en tijdelijke sluitingen [3].
Omdat het virus kan overleven in water en organisch materiaal, is het beheersen van de overdrachtsroutes een primaire focus. Aangezien standaardantibiotica niet werken tegen virussen, geven boeren prioriteit aan bioveiligheid en waterhygiëne om de omgeving te beheersen waar het virus aanwezig kan zijn [1].
Vogelgriep is een “omhuld” virus, wat betekent dat het een buitenlaag heeft die bestaat uit vetten en eiwitten. Deze laag is noodzakelijk om het virus actief te houden en de cellen van een vogel binnen te dringen [5].
HOCl (hypochloorzuur) is een oxidatiemiddel dat is goedgekeurd voor gebruik in watersystemen (PT5). Het is ontworpen om te reageren met de organische materialen waarmee het in contact komt, waaronder de buitenlagen en eiwitten van micro-organismen [5].
Aangezien bekend is dat vogelgriep zich via gedeeld drinkwater verspreidt, is het gebruik van HOCl voor de behandeling van het water een gangbaar onderdeel van de hygiëneroutine. Door de microbiële belasting in de waterleidingen aan te pakken, helpt HOCl de hygiënische toestand van het systeem te handhaven [6].
Met het Watter-systeem kunnen veehouders veelvoorkomende besmettingsroutes beheersen door het drinkwater te behandelen. Het systeem gebruikt zout, water en elektriciteit om ter plaatse een desinfecterende oplossing te genereren, waarbij HOCl het actieve ingrediënt is.
Dit proces maakt een consistente toepassing van de oplossing in de drinkwaterleidingen mogelijk. Het systeem is ontworpen voor gebruik bij het handhaven van microbiële hygiëne in drinksystemen en het beheersen van de aanwezigheid van micro-organismen in gedeelde waterleidingen.
Naleving van regelgeving: De leverancier van de werkzame stof staat vermeld op de lijst van artikel 95 van de EU-verordening inzake biociden (BPR).
Onafhankelijke laboratoriumonderzoeken, zoals die uitgevoerd door TNO, hebben de door het Watter-systeem geproduceerde oplossing getest tegen verschillende klassen micro-organismen, waaronder omhulde virussen, onder specifieke testomstandigheden. Door dit systeem te integreren, kunnen veehouders een consistent desinfectieprotocol handhaven als onderdeel van hun bredere bioveiligheidsmaatregelen.